if the battle won't kill you
son zamanlarda dinlediğim en güzel şeylerden biri ha? hep öyle olmadı mı ama obsesiflik beni ele geçireli beri.tatmin olamıyorum o zamandan beri.dinlediğim şeyler geçici bir tatmin duygusu yaratıp ardından başka bir şeyi dinlediğimde yine geçici tatmin duygusu yaratıp ötekini silip atıyor.aslında her konuda böyle bu.tatminsizlik hat safhada hayatımda.
okulumdan nefret etme raddesine geldiğim zaman hazırlığın bitmesi iyi oldu.en azından bir şansım daha var sevebilmek için okulu.
saçma konular bunlar.
bu dizeler.bu şarkı.hiçbir şey hatırlatmadı bana.önemli olan da,bunu bu kadar güzel kılan da bu sanırım.geçmişe takılıp kalmak basitliği insanı yormaz,yaşlandırır ve çöktürür.yeterince çöktüm bence.
ama ileriye gitmek,yani artık değişik şeyler tatmak,başka şeyler yaşamak insanı yoruyor biraz.bu değişik şeylerin,artık daha da değişik olması da cabası aslında.uçlarda olan isteklerim,bir şekilde farkına vardığım duygular,zinhar beni tüketecek gibi oluyor.sorgulamak,karşımdakinin düşüncesini öğrenmeyi her şeyden çok istiyorum.aklından geçenleri,benim hakkımda neler düşünüğünü bilmek en büyük arzum.ya da hayır,arzularımı gerçekleştirmek için bir anahtar.ya da tersi.
ah sıkıldım gerçekten yazmaktan.
